حس اول

از حاشیه به متن

taburiss — Thu, 04 Jun 2009 09:12:18 GMT

سلام

شايد بهتر باشد بي مقدمه از اخر به اول بياييم

آخر

هرگز در زندگی خودم مخصوصا آن قسمت از زندگی ام که مربوط به هنر بوده دوست نداشتم

به حاشیه بپردازم چون اعتقاد دارم حاشیه در عالم هنر مال کسانیست که متنی ندارند

اما گاهی وقتها متن خود از تو می خواهد که به حاشیه بپردازی

درطول این ۱۴ سالی که در شعر وهنرهای تجسمی فعال بودم چند خصیصه را به هر قیمتی بوده

برای خود نگاه داشته ام که یکی از آنها تواضع ودیگری صداقت است حدود ۳ سال پیش بحثی بین من

و عالین نجاتی عزیز وچند نفر دیگر در وبلاگ مطرح شد در مورد اینکه چه کسی برای اولین

بار غزل مدرن را با این مشخصه هایی که امروزه برای ان قائلیم مطرح کرد که

دوستان رسیدند به اسم محمد سعید میرزایی بنده عرض کردم که غزل مدرن با هر پیشوند

یا پسوندی بدون شک حاصل یک حرکت جمعی وهدفمند بوده که متاسفانه

به حق یا به نا حق به دلیل کنار کشیدن برخی از دوستان در ذهن عموم

به نام یک فرد خاص ثبت شده است ونمی توان در این حرکت ازاسمهایی مانند مجید معارف وند

امیر نجات شجاعی محئد رضا حاج رستم بیگلو عباس فتوت هادی خوانساری و... در تهران وکرج

وبسیاری از دوستان در سایر نقاط کشور چشم پوشید اساميي را هم كه نقل كردم بيشتر به اين دليل

بوده كه اينها از اول حضور محمد سعيد در كرج با او بودند وبراي شعر هايش تئوري ونقد و... نوشتند

وخيلي كارهاي ديگر انجام دادند تا اين حركت سرو شكل پيدا كند خلاصه مي كنم بحث ظاهرا همانجا تمام شد اما بعد از ۳ سال كه من

با تشنج كلمات در نمايشگاه كتاب بودم متوجه شدم كه قضيه هنوز تمام نشده است

در اوسط نمايشگاه آقاي ميرزايي را در غرفه شاني ديدم وبه رسم ادب يك جلد از كتابم را به

با این عنوان امضا کرده به ایشان تقدیم کردم( تقدیم به همقدم قدیمی محمد سعید میرزایی)

دو روز بعد ديدم ايشان كتاب را به صورتي كه در زير مي بينيد به غرفه برگردانده وبه مسئول غرفه

گفته اند كه

:(من اول اين آقا را به خاطر نياوردم اما به منزل كه رفتم همسرم كه حافظه ي دقيقي دارند و

در اینترنت دیده اند

گفتند كه اين صالح سجادي هماني ست كه ۳ سال پيش در مورد تو در اينترنت

فلان مطالب را نوشته بود.)

بعد از شنيدن اين حرفها فهميدم كه چرا در جشنواره هايي كه آقاي ميرزايي داور يا دست اندر كار

انها بودند با وجود اينكه بهترين اثارم را مي فرستادم اما حتي به دور نهايي هم راه پيدا نمي كردم

مانند جشنواره شعر ایوار یا زاگرس یا شبهای...

در صورتي كه خيلي از شاعراني كه هنوز...

بگذريم جناب ميرزايي من يادم نيست كه ۳ سه سال پيش دقيقا چي در وبلاگ عالين

نوشته بودم نمي دانم شايد هم كمي با لحن تند صحبت كرده باشم اما شما یا همسر

محترمتان که جریان بحث را دنبال میکردند میتوانستید هما موقع واردبحث شويد

وحرفتان را بزنيد وسو تفاهم ها برطرف شوند اين درست نيست كه در ظاهر

خودتان را بي تفاوت نشان دهيد ودر نهاناين را تبديل به كينه اي چند ساله كنيد

وهر جا دستتان رسيد تلافي كنيد آقای میرزایی باز هم میگویم

مجید معاوف وند اولین کسی بود کهبحث گسترش وزنی وگسترش معنایی را در غزل مطرح کرد

هادی خوانساری بیانیه این حرکت را به صورت غزل نوشت بیانیه ای که شما هرگز حتی

به صورت نثر همتوانستید بنویسید که این به اصطلاحرکت شما چه خصوصیاتی دارد

عباس فتوت وامیر نجات شجاعی هرکدام سهم انکارناپذیری در تبیین پایه های تئوریک

این حرکت وگسترش فضاهایی عینی وذهنی اش دارند فضاهایی که شعر شما چندان

دسترسی اشکاری به آنها نتوانست پیدا کند

من خودم را از این لیست حذف کرده ام چون چندان حضوری در حلقه کرج نداشته ام

هر چند ارتباط تنگاتنگی با سردمدااران آن داشتم واین حرفهارا هم برای خودم نمیزنم

اما در تهران هم کم نبودند افرادی که مسقل از ان

حلقه کارهای منحصر به فردی همرمان وبلکه قبلتر انجام می دادندمانند(علیرضار عاشوری مهدی چناری

مریمجعفری و...)شهرستانهارا هماگر بخواهم نام ببرم که بحث به درازا می کشدالبته ا

ينها هيچ كدام از اهميت نام سعيد میرزایی در غزل مدرن امروزي كم نمي كند

اما اين هم درست نيست كه ما از گرفتاري هاوعدم حضور ساير دوستان که بعدها

به شهرهای خود بازگشتند در جريان غزل سو استفاده كنيم

وچنين وانمود كنيم كه همه چيز كار يك نفر بوده

باز هم بگذريم شايد اين چند سطر هم براي اين موضوع زياد بوده باشد.

وسط

تشنج كلمات با تمام زحمات وسختي هايي كه براي چاپش كشيدم بيرون امد با وجود

گلايه هايي كه در مورد كيفيت چاپ كتاب از ناشر دارم باز هم راضي كننده است اما با كمي دقت از

لحاظ فني مي توانست بهتر از اين باشد به هر حال به خاطر تر از عدم پخش خوب وعدم

دسترسي دوستان به كتاب با نظر لطف دوستان عزيزم در سراسر كشور تصميم گرفتم

از طريق همين دوستان كتاب را بخش كنم

اسامي دوستاني كه كتاب را در اختيار دارند مي آورم وكساني كه تمايل به داشتن كتاب دارند

مي توانند به اين عزيزان مراجعه كرده وكتاب را تهيه كنند

۱ - تبريز مقبره الشعرادفتر انجمن ادبي تبريز سركار خانم مدرس

۲ - تهران دفتر نشر اكنون سركار خانم گيو تلفن:۸۸۲۴۰۷۱۲

۳ -تهران جناب اقاي مهدي معارف http://www.berkeye-mahtab.blogfa.com/

۴ - زنجان جناب آقاي سعيد توكلي http://saeedtavakoli.blogfa.com/

۵ - زابل سركار خانم زهرا ساري

۶ - لرستان جناب آقاي داريوش منصوري http://www.gareendel.mihanblog.com/

۷ - اهواز جناب آقاي بهمن ساكي http://saki.blogfa.com/

۸ - يزد جناي آقاي عليرضا احراميان پور

۹ - اصفهان جناب آقاي امير سنجوري www.exeet.persianblog.ir

۱۰ - كرمانشاه جناب آقاي بابك دولتي http://sangha.persianblog.ir/

۱۱ - ساوه جناب آقاي سعيد حيدري http://www.darondar.blogfa.com/

۱۲ -اردبيل جناب آقاي ابراهيم عادل نيا

۱۳ - مشهد رضا عابدين زاده http://ghazalbegoo.persianblog.ir/

۱۴ -شيراز جناب آقاي سيد محمد امين جعفري http://sharji.blogfa.com

۱۵ - همدان جناب آقاي جواد نوري http://jnoori.blogfa.com/

۱۶ - لرستان كوهدشت جناب آقاي مرتضي خدايگان

۱۷ - خوزستان جناب اقاي بهزاد بهادري http://bahador1.blogfa.com/

۱۸ - كاشان ابوالقاسم تقوايي

۱۹- چهار محال بختياري آقايان صالحي وعادل حيدري http://www.nabakhtyar.blogfa.com/

۲۰ - سمنان حوزه هنري سمنان جناب اقاي طبسي (حوزه هنری استان سمنان)

۲۱ - ساري جناب آقاي احسان مهديان http://hojum.blogfa.com/

۲۲ - دليجان جناب اقاي مهدي رحيمي

۲۳- محمود اباد جناب آقاي سيامك بهرام پرور http://shaeraneha.com/

۲۴ - ایلام جنای آقای جلیل صفر بیگی

۲۵ - شاهرود سرکار خانم آذر سرافراز http://www.azarkadeh.blogfa.com

۲۶ - دامغان جناب اقای مهرداد امین هراتی

۲۷ - میانه جناب آقای اصغر نبیلو

۲۸ - بندر عباس جناب آقای عبدالحسین انصاری

۲۹ - رشت سرکار خانم صدیقه حسینی http://ghazalgije68.blogfa.com

۳۰ - مراغه جناب آقای آی مان قلی زاده http://www.makadam.blogfa.com

۳۱ - تهران جناب آقای احمد علیخانی خانه فرهنگ هاشمی

۳۲ - فرخ شهر جناب آقای وحید برزگر قهفرخیvav-tanha.blogfa.com

۳۳ - ارومیه جناب آقای حمید واحدی

۳۴ - کرج جناب آقای مهدی زارعی http://www.biesmweb.blogfa.com/

۳۵ - خوي جناب آقاي شهرام ميرزاييshahram13.blogfa.com/

۳۶- اهر جناب آقای بابک اسلامی

کمی به اول مانده

با تمام تلخی هایی که مجبور به تحمل آنها هستم روز بروز خودم را شادتر وتواناتر احساس میکنم

از هیچ چیز هراسی ندارم تا تو در کنار منی پسرم اینکه می بینم روز بروز بزرگتر می شوی

همه ی درد هایی را که روز به روز بزرگتر می شوند می شوند فراموش میکنم ائل یار

تا تو با منی زمانه با من است

حرف ماقبل اول

شعر در نوع اصیل خود یک ریسک خطر ناک است شاعر هستی اش را به پای ادبیات می ریزد

به امید اینکه شاید بس از مرگش در نامی از او باقی بماند قطعا این کار زجر آور نیست چون لذتی که از

رسیدن به شعر واقعی به انسان دست می دهد با هیچ چیزی قابل مقایسه نیست اما از

لحاظ سایر مسائلی انسان در این دنیا به ان نیاز دارد این یک ریسک تمام عیار است

چون عمر رفته برنمی گردد این وسط بزرگترین ضرر را دو گروه میکنند

اول عده ای که پس از یک عمر یک لحظه بر میگردند ومی بینند راه اشتباه بوده وشعر واقعی هنوز با آنها

فاصله ها دارد و... گروه دوم کسانی هستند که از ادبیات به عنوان ابزار

یا نقابی به عنوان نقابی برای رسیدن ودیده نشدن استفاده می کنند حالا رسیدن به چه بماند که

این خود بحثی مفصل است به هر حال امروزه چه در تریبونهای رسمی وچه در جمعهای خصوصی

به وفور شاهد چنین بد بختهایی هستیم که از غربال سختگیر ادبیات غافل اند خود را اساتید مسلم

شعر میدانند لقبهای عجیب وغریبی به خودشان می دهند یا از طرف نوچه هایشان دریافت می کنند و

هر کسی را هم که با انها همراهی نکند به اشکال گوناگون بایکوت میکنند سرنوشت اینها

بسیار درد آور است تنها ناراحتی من از عده ایست که هنوز هم با این همه تغییر تفکرات در دنیای هنر

مدرن اولین اصل هنر وادبیات را که خلاقیت وفردیت است را نمی بینند ومثل دوران قرن چندم هجری

دنبال علمی برای سینه زدن می گردند که سرنوشت اینها بسی دردناکتر خواهد بود

از ذکر مصادیق خودداری میکنم و امید وارم ... نه چندان امیدی به این دوستان نیست

حرف اول

غزل همیشه حرف اول را میزند متن همیشه با اوست حاشیه را ما برایش نوشته ایم

حرف اول همیشه غزل است

دوباره شعر به هم ريخت چارچوب مرا، زمان شكست و مكان از كنار من رد شد
گذشتم از همة ايستگاه‌هاي جهان، حقير وخسته جهان از كنار من رد شد

گذشتم از همه كه به حضور او برسم، و او نه راه رسيدن و نه گذشتن داشت
به شوق كعبة او بي‌قرار رفتم و او شبيه سنگ نشان از كنار من رد شد

هرآنچه داشتم از من گرفت تا برسد كسي كه هرچه ندارم به دست‌هايش بود
هرآنچه داشتم از من گرفت و بعد از آن شبيه راهزنان از كنار من رد شد

چه تلخ زاده شدم بين بود و نابودي، بدون دست و دهان با سري پر از كلمه
به او رسيدم و شاعر شدم، و او آرام به شكل دست و دهان از كنار من رد شد

شبيه خاطرة وحشتي ـ درون سرم ـ عبور كرد، ولي تا هميشه باقي ماند
كنار ريل قدم مي‌زدم كه يك لحظه قطار سوت‌زنان از كنار من رد شد

چه بود آن گذر آشكار و نامرئي كه با شتاب و به آرامي و شكوه گذشت
به هيچ شيوه نشد مانعش شوم، حتي نگفت اين‌كه چه‌سان از كنار من رد شد

نه مثل باد، نه توفان، نه رود، نه سيلاب، نه مثل گلة اسب و نه مثل گرد و غبار
شبيه عمر، شبيه غروب دلتنگي، درست مثل زمان از كنار من رد شد

سوار اسبي يال‌آتشين و صاعقه‌دُم به آسمان پي ابر و به قصد باران رفت
سوار ساكت و آرام رفت و پشت سرش غبار با هيجان از كنار من رد شد

درست مثل غزل‌هاي ناگهانيِ من رسيد و در شعفي ژرف خلسه‌گيرم كرد
فراتر از درك بيت و وزن و قافيه بود، نداد تن به زبان، از كنار من رد شد

نه به پرنده، نه توفان، به آسمان پيوست، نه ماه شد، نه ستاره، به كهكشان پيوست
چو تير حادثه بر چلة كمان پيوست، و بعد زوزه‌كشان از كنار من رد شد

سپس به هيبت آهو دويد تا نخجير، چنان دويد كه قانون مرگ ديگر شد
به جاي آهو صياد بر زمين افتاد، به جاي تير كمان از كنار من رد شد

*****

ببين چه مرتبه ازخودگذشتگي كردم، گذشتم از تو كه از من به من عزيزتري
گذشتم از تو و ديدم خودِ عزيزم را كه در تو شد پنهان، از كنار من رد شد

گذشتم از تو به‌سختي، به‌سادگي، به‌سكوت، چنان‌كه شاعري از «آنِ» شاعري گذرد
ببين كه قافيه را باختم، تمام شدم، گذشتم از تو و «آن» از كنار من رد شد

یا حق

تشنج کلمات

taburiss — Wed, 08 Apr 2009 23:59:18 GMT

سلام... سلام اگر ... اگر هنوز ...

خیلی طول کشید تا دلایل کافی برای بروز کردن این وبلاگ پیدا کنم هر چند هنوز دو ذلم

اما اینبار کمی حرف برای گفتن دارم

قبل از هر چیز از تمام دوستانی که در طول این مدت طولانی فراموشم نکردند از صمیم قلب تشکر می کنم واز اینکه متقابلا نتوانستم خدمت برسم عذر

زندگی برای من چیزی فراتر از هیچ است بنا براین حداقل تا دروغ بودن یا نبودن فردا ثابت شود در حین این انتظار به قول رسول یونان شطرنج میزنم(منظور از شطرنج هر چیزیست که بتواند ذهن تو را از ساعت به چیز دیگری متوجه کند می باشد)

این را گفتم که بگویم بعد از دو سال تحمل انواع توهین توطئه سختی شرمندگی پیش خانواده از دست دادن رفیق ها از دست دادن زمانهایی که میتوانستم در انها بنویسم ووووووو....با تمام احترامی که به کار خودم وزحماتی که دوستان درراه رسیدن به اهداف مشترک قائلم مجبور شدم از ریاست خانه شاعران تبریز ودبیر جشنواره شعر خط سوم کنار بکشم نمی دانم تبریز متوجه شد چه اتفاقاتی را بر زمین انداختیم یا نه اما مطمئنم در طول این دو سال واندی چیز های زیادی به دست آوردیم وامید وارم آنهایی که بعد از ما می آیند آن را هدر ندهند شاید به زودی چیز هایی در این مورد بنویسم ودر جاهایی چاپ کنم به هر حال لازم میدانم از تمام دوستانم از سراسر کشور وخارج از کشور که در این دو دوره خط سوم برمن منت نهاده وبا ارسال ۶۰۰۰ اثر از سراسر جهان من را تا همیشه منت دار خود قرار دادن تشکر کنم

امیدوارم خط سوم دور سوم هم داشته باشد اما اعلام می کنم از این پس هیچ مسئولیتی در خانه شاعران تبریز ودبیرخانه خط سوم ندارم

هر چیزی همانقدر سخت یا سهل است که خود فرد می پندارد

من بر خلاف خیلی ها ادبیات را خیلی سخت گرفتم واو هم البته شاید من اشتباه کرده باشم که این هم نسبی ست امام مطمئنم لذتی که من از نوشتن می برم با لذت خیلی ها خیلی فرق دارد

من دارم برای شعر وبرای خودم وبرای زندگی خودم وشعر آینده تعریف می کنم اما خیلی ها فکر می کنند نوآوری یعنی انجام کاری که تا حالا نشده است بگذریم صدا در آوردن این روزها خیلی راحت شده اما از صدای سخن عشق نمانده ست اثر.

این را هم گفتم که بگویم پس از یک سال بالاخره مجموعه غزلم با عنوان (تشنج کلمات ) مجوز چاپ گرفت به امید خدا اگر مشکل خاصی پیش نیایددر نمایشگاه کتاب امسال در خدمت دوستان خواهد بود

این کتاب به لطف شاعر وناشر ارجمند جناب اقای بهزاد زرین پور در نشر اکنون به چاپ رسیده است ۴۴ غزل از غزلهای قدیمی وتا حدودی جدید بنده را شامل میشود اکثر غزلها مال زمانی ست که به اتفاق بروبچه های اندیشه تهران وجلسه شعر کرج در حال تجربه فضای جدیدی در غزل بودیم که آنروزها در آن آزادی خیلی کارها را به خودمان داده بودیم وخیلی کارها می کردیم وبرایش به سبک امروزی ها تئوری هم می نوشتیم هر چند به لطف منزوی بزرگ به موقع خودمان را جمع وجور کردیم وگرفتار خیلی چیز ها نشدیم اما هنوز هم به کارهایی که کرده ام اعتقاد دارم واز آنها دفاع میکنم چرا که خیلی سالم تر از کثافت کاریهایی بود که امروزه انجام میشد حداقل عالمانه تر بود ومهمتر اینکه هر چه بود هدف شعر بود وهیچوقت با نقاب شعر وشاعری قصد چیز دیگری نداشتیم بابت اش هم حاضر بودیم تاوان بدهیم ودادیم مدرک دانشگاهی من شاید کمترین تاوانی بود که... بگذریم از اینکه اگر مثل برخی ها برخی پاچه هارا می خاریدیم الان ما هم در بوق وکرنا بودیم و همه چیز در اختیار داشتیم وچاپ کتابمان به حالا نمی کشید اینهارا هم گفتم که بگویم معتقدم این کتاب باید همان سالها چاپ میشد زیرا امروزه اکثر تکنیک هایی که آن موقع تازگی داشت وبه نام مان ثبت می شد کشف شده اند با این حال فرم وساخت اکثر غزلها منحصر بفرد است وهر غزل نتیجه ی غذابهایی ست درحد مرگ شاید هم نتیجه ی تجربه آن باشد به هر حال امید وارم مورد توجه قرار گیرد.

حرفی ندارم جز یک غزل که البته در کتاب نیست

غزل 17

دريا،درخت،شب،همه گم درهم جمع مرتبي ست كه وارونه ست

من،تو،غزل،زمان،حركت،ساحل حس مناسبي ست كه وارونه ست

مي ترسم از قدم زدن،اين ساحل شبها چقدر خوف بزانگيز است

در پيش پام كف به دهان از خشم دريا چنان شبي ست كه وارونه ست

سر برده يك درخت فرو در شب شب تيره چون مركب خطاطان

هم اين درخت يك قلم برعكس هم شب مركبي ست كه وارونه ست

شب لب نهاده برلب من امشب سرميكشد هرآنچه به سردارم

دردست مست شب سرمن انگار جام لبالبي ست كه وارونه ست

شب سردو يخ زده ست ولي ساحل گرماي ظهرروي تنش باقي ست

دراين دو حس رها شده ام،انگار بر پيكرم تبي ست كه وارونه ست

***********

ازقله ي تو روبه زمين جاريست سيلاب سهمناك زمان اما

اين سان كه من به سوي تو مي آيم سيل مخربي ست كه وارونه ست

دريا توئي درخت توئي شب تو ساحل منم قلم ومركب من

بنگر به شعروآينه گي هايش درمن محدبي ست كه وارونه ست

هستي كتاب فلسفه ي سختي ست كه لابه لاي هر ورقش انسان

تنديس يك علامت دستوريست،يعني تعجبي ست كه وارونه ست!

من در هلال ماه تورا ديدم لبخند مي زدي به زمين،اما

افتاد عكس ماه به دريا گفت:اين گريه بر لبي ست كه وارونه ست

گفتم: ميان من وتو مي دانم يك سلسله مراتب طولاني ست

دستي كشيد بررگ گردن،گفت:اما مراتبي ست كه وارونه ست.

دومین جشنواره سراسری شعر خط سوم

taburiss — Sun, 09 Nov 2008 10:18:25 GMT

دومین جشنواره سراسری شعر خط سوم

خانه شاعران تبريز با همكاري سازمان فرهنگي هنري شهرداري تبريز برگزار مي كند:

دومین جشنواره سراسري شعر خط سوم

این جشنواره در دو گروه شعر فارسي و تركي آذربايجاني و دو گرايش قالب هاي كلاسيك وقالب هاي نو ودرموضوعات زيربرگزار می گردد:

۱ـ موضوع اصلی:( آزاد )

۲ـ موضوع ویژه:(مادر)

*شرکت برای کلیه رده های سنی آزاد است

*مهلت ارسال آثار پايان وقت اداری ۳۰ آبان سال۱۳۸7 می باشد. ( تاريخ اعلام شده به هيچ عنوان تمديد نخواهد شد ).

*کلیه آثار تنها به صورت تایپ شده ودر یکطرف A4 و(تنها با حروف عربي) قابل پذيرش خواهد بود.

*هر فرد در هر موضوع و در هر گرایش زبانی حداكثر 3 اثر مي تواند ارائه نمايد.

*ضروریست برای تسهیل در جداسازی آثار. شرکت کنندگان در پشت هراثر ارسالی موضوع، قالب و گرایش زبانی اثر را قید نمایند.

*كليه آثار به طور جداگانه در گروه هاي مذكور تفكيك شده و به طور مجزا در دو گروه داوری ازداوران برتر کشور به تفكيك موضوع و قالب داوري خواهد شد و در بخش آزاد به 4 نفر برتر و بخش ویژه 3 نفر برتر در هر دو گروه زبانی تركي آذربايجاني و فارسي و همچنین هر دو گرایش قالبهای کلاسیک و قالبهای نو جوايز ارزنده اي اهدا خواهد شد.

*علاقه مندان مي توانند آثار خود را به نشاني : تبريز،خیابان امام خمینی،روبروی موزه آذربایجان،کوچه شهید دل حامد،کاشی4 سازمان فرهنگي هنري شهرداري تبريز و یا به ايميل khatt.3@gmail.com ارسال نمايند.

*به دلیل برخی مشکلات پیش آمده در جشنواره قبلی ، دبیرخانه جشنواره از پذیرش آثار دستنویس و همچنین دریافت آثار از طریق فاکس معذور است.

*براي كسب اطلاعات بيشتر علاقه مندان مي توانند با شماره تلفن ۰۹۱۴۱۰۶۲۱۶۴ (صالح سجادی دبیر جشنواره) تماس گرفته و یا به وبلاگ جشنواره به نشانی www.khattesewom.blogfa.com و پایگاه اینترنتی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تبریز به نشانی www.tabrizca.ir مراجعه نمایند.

دبیرخانه جشنواره از نطرات و پیشنهادات سازنده که جهت ارتقای سطح کیفی جشنواره موثر باشد، استقبال می کند.

زمان و مکان برگزاری جشنواره متعاقبا اعلام خواهد شد

خانه شاعران تبریز

سازمان فرهنگی هنری شهرداری تبریز

درد وآرامش

taburiss — Mon, 19 May 2008 05:03:18 GMT

با احترام به بانوي درد وآرامش،فاطمه

باز زانو زده است بر درگاه ، ـ برده درماندگي امانش را ـ

شاعري كه دوباره آمده تا پر كني از غزل دهانش را

چيزي از در نمانده اما من پشت اين چار چوب خون آلود

آنقدر ضجه مي نويسم تا ، از شما بشنوم ،بخوانش را

آه بانوي درد و آرامش ، نوزده قطره اشك در آتش

دردتان را چگونه شرح دهم نه ندارم دل وزبانش را

تو همان آسمان سرخي كه سقط كرده ستاره اي را يا

سر بريده ست دست شب از يك صبح تا ظهر كهكشانش را

□

ديدي از پرده جمع كفتاران ،شير را دست بسته مي بردند

در شكست و شكسته ديد و شكست ، پهلوان تو پهلوانش را

□

قطره اي خون چكيد بر مسجد معجرت را كشيدي و سقف...

آه چيزي نمانده بود خدا بر زمين كوبد آسمانش را

□

روبرويت نشسته اكنون مرد ، دستهاي زمخت و لرزانش

بين قرآن و ذوالفقار دو دل ،تا كدامين كشد عنانش را

سخت پيچيده در جنون اما با تمام ابهت اش كافي است

لشكر بوسه ي تو بگشايد كشور چين ابروانش را

آه اما بر آن لبان كبود ، ناي لبخند بيصدا هم نيست

زخم و آتش گرفته بود از او آخرين قطره ي توانش را

شهر در بهت ياس سر گردان ، بر لبش "ارجعي الي ربك"

شهر در بهت ياس سر گردان ،شهر پس داد امتحانش را

پیوند برعکس

taburiss — Sun, 17 Feb 2008 14:11:18 GMT

۱ـ سلام

۲ـ بی مقدمه صرفا جهت اعلام اینکه هنوز زنده ام با این غزل

۳ـ استاد محمدبهرامی اصل(عاصی تبریزی)هم به جمع وبلاگ نویسان

پیوست به این آدرس سر بزنیدو... http://mohamadasi.blogfa.com

...............................................

چسبیده ام بر سقف شب بی بند برعکس

امشب زمین وآسمان هستند بر عکس

چسبیده ام بر سقف شب توی اتاقی

که هرچه در آن هست را کردند بر عکس

از آسمان واژگون در حوض مشتی ماه وستاره باز

می تابند بر عکس

افتاده ام از قاب عکس روی دیوار

روی لبم خشکیده یک لبخند بر...عکس

(گند)یدن من را زمان اعلام می کرد

با (دنگ)ودنگ ودنگ با این گند بر عکس

امشب دهانم حیرتی سرباز کرده ست

که چند بطری را درآن کردند بر عکس

سرگیجه درسرگیجه درسرگیجه ام ودور سرم

اشیاء می رقصند بر عکس

در گریه ولبخند خود فهمیدم امشب

که گریه لبخنداست یک لبخند برعکس

حالا درختی خشکم ونجار هستی

براستخوانم می کشاندرنده بر عکس

چون سرو دستان دعایم بی ثمرماند

چون بید مجنون بستم این پیوند بر عکس.

یا حق.

نخستین بار گفتش کز کجایی

taburiss — Wed, 01 Aug 2007 07:39:18 GMT

۱ـ سلام

۲ـ بگذار همه چیز اتفاق بیفتد تا چیزی برای گله کردن داشته باشی چیزی برای اهمیت دادن وچیزی برای اهمیت ندادن بگذار همه چیز اتفاق بیفتد وقتی قرار نیست چیزی اتفاق بیفتد زیبایی زندگی به همین است به چیز هایی که نداردمثل خود زندگی که وجود ندارد.

۳ـ در هفته های گذشته مسائلی سعی کردند ایجاد شوند که...به قولی دوستی(مه فشاند نور وسگ عو عو کند.)

۴ـ نمی توانم بگویم با غزل بروز شده ام که متنی را که پایین من خوانید نمی توان غزل نام نهاد که خود از مخالفان این دستکاری ها در فرم غزل هستم نامی هم ندارم برایش لذا فعلا فقط متن نام داردیا چیزی شبیه غزل

۵ـ غزل محض اینبار با مطلبی در باره ی سلمان هراتی وچند نمونه از

شعرش بروز است www.saav.blogfa.com

۶ـ بعدازماهها پیگیری وبه لطف زحمات ریاست محترم سازمان فرهنگی هنری شهرداری تبریز اولین جشنواره ی سراسری شعر خانه ی شاعران تبریز (خط سوم)به مر حله ی اجرا رسید علاقمندان به شرکت در جشنواره می توانند اطلاعات لازم را در آدرس اینترنتی زیر ملاحظه فرمایند:

www.khattesewom.blogfa.com

7_امشب صدای تیشه از بیستون نیامد

شاید به خواب شیرین فر هاد رفته باشد.

...................................................................

۱- كوه مي كشيد پاي مرد را به سوي خويش

مرد مي رسيد روبه روي جستجوي خويش

لخته هاي خاطرات را مذاب كرده بود

مثل كوه انفجار مي تنيد، توي خويش

رفته بود در درون خود پي گذشته ها

خاطرات، خاطرات تلخ و شيرين، شيرين، شير ...

*****

2_(نخستين بار گفتش كز كجايي؟ / بگفت از دار ملك آشنايي

بگفت آنجا به صنعت در چه كوشند؟ / بگفت اندَه خرند و جان فروشند

بگفتا جان فروشي در ادب نيست/ بگفت از عشق بازان اين عجب نيست

بگفتا دل ز مهرش كي كني پاك ؟ /بگفت آنگه كه باشم خفته در خاك.)*

*****

3_مرد تيشه‌اي شد و پريد در گلوي كوه

كوه

باز

پرت

كرد

مرد را

به سوي

خويش

مرد رفت و روي سنگ قبر نيمه كاره اش...

پرت شد ميان دست هاي مرده شوي خويش

باز هم عقب تر آمد و به كودكي رسيد

سرگذاشت پشت دايه اي كه موج موي خويش را سپرده بود

دست بادهاي بي خبر

ناگهان سكوت و كوه و تيشه را سري شكست،

سري شكست،

سري ...

*****

4_پلك هاي بسته اي دوباره باز مي شدند

مرد مي رسيد روبه روي روبه روي خويش

انتهاي ردپاي درهمي دولخته خون

زير پلك چشمه اي چكيده بود روي خويش

مرد ردپاي رفته را دوباره بوكشيد

تا رسيد روبه روي يك جنازه، توي خويش

مرده روي تيشه اي تنيده بود « شير ...» بعد

خواب رفته بود روي دست مرده شوي خويش

مرده با دو حرف مانده نوشته اش

مثل خون لخته مانده بود در گلوي خويش

*****

چند لحظه بعد نقش دختري بروي كوه

مي گريست بي صداوبيستون...

بهمن 79

*(نظامی گنجوی.منظومه ی خسرو شیرین)

من یک حصارم...

taburiss — Sun, 27 May 2007 14:55:18 GMT

۱ـسلام

۲-حرفی برای این پست ندارم گفتنی ها کم نیست...

۳ـوبلاگ غزل محض را هم با مطلبی در باره ی مفتون امینی بخوانیدو...

www.saav.blogfa.com

4ـاین غزل...این غزل درغزل ....

وقت است برخیزی ستون آسمان را بشکنی

حد مکان را رد کنی.ظرف زمان را بشکنی

خشکیده در بغضت گلو برخیزو خنجررا بکش

آنقدر بر حلقت بزن تا استخوان را بشکنی

از نو روایت کن به خود در قصه شخصیت بده

وقت است با یک ضربه خط داستان را بشکنی

بر نردبان شعر من بر پله ی آخر بایست

آنقدر تقطیعم بکن تا نردبان را بشکنی

این کافه از ظرفیت عصیان تو کوچکتر است

تبریز می ریزد به هم تا استکان را بشکنی

امشب تورا از پنجه ی ائینه بیرون می کشم

اما تو هم باید حصار بین مان را بشکنی

**********

وقت است برخیزی پسر بی آنکه در من بشکنی

آنقدر آوارم کنی تادرمن این تن بشکنی

باید(من)این پاکیزه را تا هرزگی پایین کشی

چون زانوی زن خم کنی چون قیمت زن بشکنی

باید برقصی روی من باید بچرخانی مرا

آری بلرزان سینه را به به چه بشکن بشکنی

من یک سفال قیمتی در خاک تو یک گورکن

باید مرا در ناگهان قبر کندن بشکنی

من لاشه ای گندیده ام در قبر تو دزد کفن

شاید سرم را در جنون نبش کردن بشکنی

یا تیشه ام دردست تو بر کوه نقشی میزنم

تا لحظه ای که تو سرت را با سر من بشکنی

من یک حصارم می توان از روی آوارم گذشت

من یک درم که می توانی جای بستن بشکنی

**********

وقت است برخیزی ستون آسمان را بشکنی

ظرف زمان را پر کنی حد مکان را بشکنی

در ظلمت من گم شدی گویی که در شب سایه ای

من روبه خورشیدم بزن این(شانه دان)* را بشکنی

***********

صبح است برمی خیزد از زانوی خوابی خوش زنت

واز تو می خواهد که خط داستان را بشکنی

بربسترش مردیست با آئینه هم بستر شده

بر بسترش مردی...که از تو خواست ان را بشکنی

5ـیا حق

*اشاره ایست به بیتی از خاقانی(من نصیبه ی زان جهان این شانه دان آورده ام)

فروردین عزیز

taburiss — Thu, 08 Mar 2007 22:52:18 GMT

۱ـسلام سال نو مبارک وایام به کامتان

و...

دوغزل که اولی خیلی قدیمی ودومی کمی به اکنون نزدیکتر است

غزل۱

در فصل بي تلاطم و مسموم بادها

آتشفشان سروده ام از انجماد ها

همچون صفير صاعقه از راه مي رسم

دروازه باز مي كنم از انسدادها

عمري است مرگ را به تمسخر گرفته ام

از ياد برده اند مرا زنده يادها

چون مار زخم خورده به خود پيچ مي خورم

تعظيم مي كنند به من گردبادها

وقتي كه من جوانه زدم ميخكوب شد

قانون جنگ و حادثه بر سنگ مادها

من هفت پشت خنجر نامرد خورده ام

نامرد كرده اند مرا اعتمادها

خود را ميان سايه خود جمع كرده ام

تفريق كرده اند مرا اتحادها

****

اكنون گمان مبر كه به پايان رسيده ام

بنگر شكوه رويش خورشيد زادها !

بنگر تمام دفترم آتش گرفته است

آتشفشان سروده ام از انجمادها.

غزل۲

ذهن اين مرد بيراهه را باز لشگري واژه سرکش گرفته ست

جاده دردود پيچيده درهم جاده انگار آتش گرفته ست

اين منم مرد بي فصل وتاريخ باغ خشكيده اي لاي تقويم

كه در آغاز ارديبهشتي آذري برگ وبارش گرفته ست

رو به تاريكي انداختم تير غافل از اينكه در صلب تاريخ

باز هم شهوتي (بومرنگ)ي چاره از تير وآرش گرفته ست

مي روم روي اين فرش قرمز رو به تاريكي هر چه دامن

پشت سر قصر نيرنگ تان را بوي پاي سياوش گرفته ست

مي وزد در من ومي وزاند شعررا اين جنون هميشه

روح وجسم مرا اين دوحس اين( لف ونشر مشوش) گرفته ست

آنچنان عفت واژه هارا لكه برفحش بستم كه انگار

روسپي خانه اي در دهانم نا گهان در خود آتش گرفته ست

¤¤¤¤¤¤¤¤¤

در من امشب پلنگي جهيده است رو به حیثیت كهكشان ها

در من امشب همه بركه هارا جذر ومد توحش گرفته ست.

۷ـیا حق

سو مین قطره ی خون...

taburiss — Fri, 19 Jan 2007 10:43:18 GMT

1 سلام به اين زودي قصد بروزكردن نداشتم اما همه چيز براي من يا خيلي دير اتفا ق مي افتد يا خيلي زود به اين زودي محرم از راه رسيد وما بايد اين مجلس رقص پست قبلی را تعطيل كنيم.چشم باز مي كني چند دليل كوچك وبزرگ دور وبرت را مي گيرند ومجبوري چيزي بنويسي يا چيزي را خط بزني

2 حس اول الان تقريبا يك ساله است در اين مدت با خيلي ها آشنا شدم به خيلي ها نزديك واز خيلي ها دور شده ام دوستاني پيدا كرده ام كه هر گز...بحث هاي فراواني در گرفته است كه گاها خيلي چيز ها ياد گرفته وگاها بي هيچ نتيجه اي تمام شده است همه ي اين اتفاقها وقتي كنار هم جمع مي شوند هر چه قدر هم كه دلت گرقته باشد مجبورت مي كنند كه اين راه را ادامه دهي نمي دانم كي ميرسد كه براي تك تك دوستان كامنت خدا حافظي بگذارم اما به هر حال اگر هم برسد آن خداحافظي ارتباطي را قطع نخواهد كرد .چه قضيه از يك ارتباط صرف وبلاگي فراتر رفته است

3 اين روزها خبر هاي خوشي از سازمان فرهنكي هنري شهرداري تبريز بگوش مي رسد انجمن وبلاگ نويسان تبريزتا سيس شده است مسابقه وبلاگ نويسي محرم هم داريم تحت عنوان( گريه در فضاي مجازي )كه به زودي اعلام مي شود دكتر (نوين)شهر دار تبريز هم در جلسه انجمن رسما وبلاگ نويس شدنش را اعلام كرد و....خدا آخرش را به خیر کند

۴ تا چند سال پيش محرم براي من مفهومي نداشت چون تا چيزي را نمي ديدم باور نمي كردم تا اينكه...(بگذار اين ماههاي حرام بگذرد)

۵ چندين باربا چند تن از دوستان بحثي پيش آمد پيرامون( زبان وفضا)ي شعرواينكه ايندو در برخي از كارهاي من بيشتر به كلاسيك نزديكترند تا...هميشه براين عقيده بوده ام كه همه چيز را در شعرسوژه ي آن شعر تعيين مي كند و...شايد اين نا پرهيزي وسه غزل دريك پست كه نتيجه ي تشنج هاي متفاوتي هستند اين بحث را تمام كند.

۶ یا حق

خط اول

يك ميز كج دو صندلي كهنه، فنجان سرد، چاي پلاسيده

يك داستان شروع زن و مردي لاي كتابهاي پلاسيده

دو غار در دو كوه تب آلوده دو اتفاق در پي افتادن

يك راه گيج ومحو شده در متن، دو شانه يك رداي پلاسيده

دو صندلي كمي به جلو رفتند، بر هر كدامشان جسدي لم داد

مرد از شروع قصه سخن مي گفت، زن بر لبش« پلا» ي پلاسيده ...

كه داستان به صفحه بعدي، رفت توي همان دو غار كه حرفش بود.

پژواك بی صدای« كجا هستيم» در بهت آن فضاي پلاسيده

خفاشهاي له شده را رم داد، يك اتفاق روي زمين افتادو

متصل شدند همديگر ...

پاي دو ردپاي پلاسيده.

********

زن دست مي كشيد به متن مرد و مرد در تصور يك زن بود

يك زن كه تن ندارد و مي رقصد بر روي ساقهاي پلاسيده

زن خواب ديده بود كه مي رقصيد در زير پاي او سر مردي بود

بيدار شد، در آينه مردي ديد، با دست كنده، پاي پلاسيده

انگشتهاي مرد به آرامي رفتند از تصور زن بالا

زن را ورق زدند كتابي بود با فرم و محتواي پلاسيده

انگشتهاي مرد به آرامي رفتند از تصور زن بالا

دوکوه خیس بود وبذاقی سرد .برقله کوهپایه پلاسیده

*********

زن انتهاي قصه خود را خواند مردي درون آينه جان مي داد..

: صدسال مي شود كه تو در زير اين سايه كرايه پلاسي ...

د يالا بلند شو برواز اينجا بوي تنت گرفته هوايم را

اصلا نگاه كن به سر و وضعت، اين لاشه لايه لايه پلاسيده...

روح مرا زباله نشين كردي از دست توست هر چه كشيد اين متن

بايد تو را كشيد و بدور انداخت، دندان آسياي پلاسيده...

*********

بغضي چكيد روي زمين افتاد، مردي كه باز راه گلويش را...

باران گرفته بود.... و مي باريد. آنوقت يك بلاي پلاسيده از داستان گذشت، و پس از چندي بر روي آن دو صندلي لرزان دو اسكلت مكيده شده بودند ديگر در آن دو جاي پلاسيده نه كوه بود نه غاري نه دستي كه داستان بنويسد و راهي كه مانده بود لگد مي خورد...

زير دو ردپاي پلاسيده.

********

زن گفت: شعر ترس فرح بخشي است عصيان دردهاي نياسوده

شيطان كوچكي ايست كه مي رقصد در ذهن واژه هاي پلاسيده.

خط دوم

اول تو در من آمده بودي به ديدنم

گفتي «اذان» بگوشم و ديدي شنيدنم

در شيرخوارگي من و سينه تو بود

كندوي شير تازه و حرص مكيدنم

گفتي بتن، تنيدم وگفتي پريدن است

پايان سبز پيله بر اين تن تنيدنم

احساس مي كنم كه به پروانه مي رسم

اي خوش چماندن تو واي خوش چميدنم

اي تن ببين كه پرچم تسليم مي شود

رنگ پريده ي تو به رنگ پريدنم

در كام شب زبان من آتش گرفته است

شمعم كه در تدارك سرخ دميدنم

پس بنگر آفتاب خروسك گرفته را

شمعي شده است در سحر سربريدنم

امروز من نه آن من ديروزي ام كه بود

چنگي دريده بودم چنگ دريدنم

********

مي دانم آفريده دست توام ولي

دستي بده بر اين هوس آفريدنم

يوسف اگرچه نيستم، اما تو داده اي

بازار مصر و ثروت يوسف خريدنم

كال توام كه چيدن هر سيب در بهشت

موكول گشته است به فصل رسيدنم

از من بگير برف وسر كبكي مرا

پس ابرو آسمان بده بر سر كشيدنم

اي راز هفت بند كه هفت بندمي

اي خوش چماندن تو واي اي خوش چميدنم.

خط سوم(تقدیم به حسین جنون خدا)

از گلوپاره ی حق حق « هو» سومين قطره خوني اي مرد

پنجمين نقطه ی سرخ عشقي، در جهاني چنين زرد در زرد

هفت دريا تركمرده ی توست، گوشه ی داد، در پرده ی توست

آسمان هم زمين خورده ی توست، روح عصيانگر كهكشانگرد

اولين ضربه... مهراب گلگون، دومين جرعه ...تشتي پر از خون

و تو مجنون مجنون مجنون، آه اي مرد، اي مرد، اي مرد

اي سرافراز گردن كشيده واي رها در رها وارهيده

و اين حيات حقير خميده، استخوانسهم سگهاي ولگرد

مست بند فسون خدايي، خشم وشمشير و خون خدايي

جلوه اي از جنون خدايي، بوسه اي آتشين بر لب درد

خون و لبخند و قران لب تو، سرخ سيراب عطشان لب تو

خيزران بوس پيمان، لب تو آب را تشنة تشنگي كرد

حجله اي مست وصلي نهاني، مادري ضجه پوش جواني

آنطرف تير خورده كماني، آهوان تشنه، صحرا پر از گرد

نيزه هايي كه خصم تو بودند ظهر اندر طلسم تو بودند

بعد از شوق جسم تو بودند، جاي جسمي كه... شاعر نه،برگرد.

مرگی مقدس خان به خان در لوله می چرخد

taburiss — Sun, 17 Dec 2006 17:26:18 GMT

بازی یلدا به لطف شهرام میرزائی یقه ی ما رو هم گرفت راستش رو بخواهید چیزی از این بازی نمی دونم امروز هم بعد از کلی زور زدن وبررسی وبلاگهای دوستان یه چیز های رو یاد گرفتم قبلا هم توسط عزیز ی به این بازی دعوت شده بودم که به همین دلیل متاسفانه بی جواب ماند که عذر می طلبم از آن عزیز.

پنج نکته از یک صالح سجادی می گویم شما باور نکنید

۱ــ۱۳۵۵ تبریز.مدیریت آموزشی علامه ی تهران.(شعر کاریکاتور خط و...)به دو زبان ترکی وفارسی شعر را مدیون استادم منزوی وبقیه را مدیون جواد علیزاده و ....

اولین بار به لطف پدر که منظومه ی حیدر بابای شهریاررا برایم خرید وشبهای زمستان سرد نبریز برایم خواند با چیزی به نام شعر آشنا شدن سحر آنکلام هنوز هم رهایم نکرده..بیر اوچایدیم بو چیر پینان یئلی نن /داشلانایدیم داغدان آشان سئلی نن....

۲ــ قبل از من تمام فرزندان مادرم در همان ماههای اولیه ی تولد مرده بودند مادرم مرا با هزار جور نذر ونیاز زنده نگه داشت یکی از آن نذر ها الان هم در میان تر کها رایج است این بود که حلقه ای به نام (حیدری)مثل دختران در گوش من انداخته بودند که قرار بود در هفت سالگی به پابوس امام رضا ببرندم وهمانجا حلقه را در آورده ودر ضریح بیاندازند من بد بخت هم هر موقع به کوچه می رفتم بچه ها داد می زدند که صالح دخترشده صالح دختر شده و...یک روز از زور عصبانیت حلقه را آنقدر کشیدم که گوشم پاره شد وآن را تو کوچه انداختم وگریه کنان به خانه برگشتم حلقه هیچ وقت پیدا نشد من هم نمر دم اما به لطف خدا هنوز هم حیدر ی ام وغلام حلقه بگوش آستان مولا علی.

۳ــ بد ترین خاطره ی عمرم در شب ۲۶ بهمن ۸۳ اتفاق افتاد در زدند یکی موبایل پدرم را به من نشان داد وگفت این مال پدر توست؟گفتم بله گفت سریع با من بیا کمی آنطرفتر ماشین پدرم را دیدم که آرام ودقیق گوشه ی خیابان پارک شده بود وپدرم را که پشت فر مان با چشمان باز به خواب رفته بود !!!او یک حسین چی به تمام معنا بود هر سال محرم با هیئتی که خود موئسس آن بود مشهد می رفت آن روز هم از هیئت می آمد به خانه که وسط را می برندش بهشت.

۴ــشاید بزرگترین ایراد من این باشد که خیلی زود قاطی می کنم کمی عجولم وخیلی کم خجالت می کشم یعنی تا سیگار هست چرا خجالت بکشم این هم یک ایراد که سیگاری هستم البته دور از چشم عیال مکرمه...این هم یک ایراد که بعضی چیز ها را از زنم مخفی می کنم این هم یک ایراد که زن ذلیلم و....بگذریم

۵ــبعد عمری حقیقت پرستی سهم صالح از این داوری چیست؟/آه اززندگی حمدو سوره از عدالت فقط کاسه ای سم.یا حق

در نهایت پاس می دهم به (احسان مهدیان عزیز).(عالین دوست داشتنی). (آیدا با دو الف ودو نقطه).(غلامرضا رزمی همشهری)ویک (مهدی آذری گل)

یا حق

۱ــ سلام

۲ــ سرزمین من تابوریس از دیر باز تا کنون تاریخ خود را با خون نوشته است از نبرد کوروش با آتروپات سردار تورانی که پس از خیانت عده ای از درون به نفع کوروش تمام شد وبه دستور کوروش ان منطقه را (آتروپادگان)نامیدندکه بعد ها شد (آذربایجان)بگیر تانبرد رستم وافراسیاب(آلپ ارتونقا .در زبان ترکی)که باز هم به مکر...

تا خشم بابک (بای بک)ودوباره خیانت از درون ومکر افشین هاتا....( آلپ ارسلانها .کور اوغلو ها.قوچاق نبی ها.... تا ترکهای بی لیاقت قاجار وجدایی ها.سارای ها خان چوپانها ودوباره خیانت ها و روسها ومکر ها تا ستار خانها.باقرخانها .خیابانی ها.پیشه وری ها.۲۹ بهمن ها.باکری ها. شفیع زاده ها و........

خلاصه اینکه این کوچه ها هنوز بوی خون می دهندواین خونها زندگی را برای آنهایی که حس بویایی قوی دارند سخت تر می کند اگر به دقت به این کوچه های سردبنگری در دهان هر کدامشان رازیست که قرنهاست با بغضی بزرگ گره خورده است

این غزل هم شاید تفاله ی یکی از همین بغض های آب نشده باشد...

۳ــ یا حق

شب، سركش است و با صداي تار، مي رقصي

تا صبح، در شب مي شوي آوار، مي رقصي

در ذهن تو اين زندگی جز رقص چيزي نيست

تو زندگی را مي كني انكار، مي رقصي

رقص تو يك تسكين و يا شايد خود درد است

تو با همين ايده، همين معيار مي رقصي

گيلاسي از خون خودت را مي روي بالا

و با خودت « ناش ناش ناناش اي يار....» مي رقصي

*****

گردن كشيده بر نوك انگشتهاي پا

بر چارپايه «آذري» انگار مي‌رقصي

اين چارپايه تكيه گاه مطمئني نيست

با يك لگد مي افتد و ناچار، مي رقصي

من عاشق آن رقص از گردن به پائينم

وقتي كه در چنگ طناب دار مي رقصي

يا اينكه در يك ظهر خون قي كرده ی مرداد

با چشم و دست بسته، «يك، دو، چار،» مي رقصي

مرگي مقدس، خان به خان در لوله مي چرخد

شش خوان اگر جان كنده اي اين بار مي رقصي

اين چند تكه سرب هم شايد« شاباش» توست

وقتي«تتق تق » سينه ديوار مي رقصي

*****

تقدير سرسبزي و سرخي زبان اينست

همچون درختان مي شوي تكرار، مي رقصي

مي سازي از ويرانه هاي شهر شب قصري

بر پشت بامش مي شوي « سنمار »* مي رقصي

مرداد 84

*(سنمار معماری چیره دست بود که به دستور پادشاه زمان خود

مامور ساختن قصری می شود که با برداشتن یک اجر تمامی قصر فرو بریزد سنمار قصر را می سازد وپادشاه به محض فهمیدن محل ان آجر دستور می دهد سنماررا از پشت بام قصری که ساخته بود برزمین اندازند .)